Elf jaar Twitter

Twitter bestaat vandaag elf jaar. Ongeveer twee jaar naar de lancering plaatste ik mijn eerste tweet, als 58.212.548e gebruiker:

Grappig genoeg zag ik eerst het nut van Twitter niet, maar toen na mijn vader en oom ook mijn oma en zusje begonnen maakte ik dezelfde dag nog een account aan.

En dat was een prima keuze, want ik heb een hoop te danken aan Twitter. Dat komt natuurlijk door het open karakter van Twitter. Zo ontdekte en raakte ik bevriend met een grote groep ondernemende jongeren, waardoor ik betrokken raakte bij *bliep. Dankzij Twitter begon ik met bloggen, en dankzij Twitter had ik heel veel interessants te lezen.

Helaas presteert Twitter onder de verwachtingen. Dat wordt wel een beetje aangedikt, want ik las vandaag dat er nog steeds 313 miljoen maandelijkse gebruikers zijn.

De vraag is natuurlijk of Twitter ooit nog echt flink zal groeien. Sociale netwerken krijgen over het algemeen niet snel een tweede kans, zoals MySpace. Bovendien heeft Twitter een flinke drempel voor nieuwe gebruikers, zoals ik eerder schreef.

Wellicht moeten we Twitter gaan zien als professioneel niche netwerk. Naar mijn weten is Twitter nog steeds de nummer 1 voor nieuws, politieke discussies en de technologie wereld.

Wat dat betreft vind ik het verstandig dat Twitter gestopt is met Vine (entertainment) en vol ingezet heeft op live.

Twitter’s algoritme

Sinds een aantal maanden gebruik ik Twitter weer. Het is nu dé plek waar ik interessante artikelen vind.

Naast Tweetbot gebruik ik de officiële Twitter app, vooral als het een tijdje geleden is dat ik op Twitter keek.

Dat komt door Twitters dit-is-wat-je-gemist-hebt-feature. Het berekent welke tweets je waarschijnlijk het interessantst vindt en toont alleen deze. Daaronder vind je weer je ouderwetse tijdlijn.

Toevallig publiceerde Slate onlangs een artikel over dit algoritme.

Na mijn Twitter-pauze snap ik ook waarom het niet zo explosief groeit: je moet er zelf tijd in steken om het waardevol te maken.

Ik volgde nog veek personen die ik niet meer interessant vonden. Om Twitter interessant te maken moet je gebruikers vinden en volgen die aansluiten bij je interesses. Dat duurt langer vergeleken met Facebook waar je je vrienden enkel hoeft te vinden

We leven niet in een wereld met één timeline

A few weeks ago, I realized my Twitter timeline was a mess. I followed friends, industry leaders, family and colleagues. Subjects changed every tweet throughout my timeline.

As I decided to do something about it, I tried to group the people I follow. In the end I came to a very simple and distinct split: people I know closely (family and friends) and people I follow because of my industry and work.

image

Then I created a Twitter list, called Second Timeline. This kind of solved my problem, although it has a few disadvantages, some people might for instance think I’m not following them, when I am infact following them, be it via a list.

The fact that I had to create a second timeline shows a mayor design flaw in the concept of social networks: we’re part of more then one circle, not just one.

This is not only annoying, I think it also is a big factor in one of the biggest problems with social networks, information overload. If one person tweets about Apple and the next one about soccer and these abrubt changes of subjects goes on and on, I quickly get tired. The only one really doing this right is, funny enough, Google+.

[warning]Dit bericht schreef ik toen ik nog in het Engels blogde.[/warning]