Blog

Met de blockchain worden bedrijven weer een nexus of contracts

Een bekende theorie in de economie is Nexus of contracts. Deze theorie ziet bedrijven als een verzameling contracten: met werknemers, klanten, leveranciers etcetera.

Verschillende economische modellen bouwen op deze theorie. Maar dankzij de blockchain worden bedrijven letterlijk verzamelingen contracten.

Eerder schreef ik dat een van de voordelen van de blockchain vertrouwen is:

Naast het verdwijnen van de tussenpersoon maakt de blockchain het mogelijk om gegevens op te slaan die nooit meer aangepast kunnen worden.

Bitcoin is de bekendste toepassing van de blockchain, maar Ethereum is dé nummer twee. Met Ethereum kunnen developers stukken code door de blockchain uit laten voeren. Die stukken code worden smart contracts genoemd.

Een smart contract is het gemakkelijkst te begrijpen met een vergelijking met frisdrankautomaten. Dit zijn eigenlijk hele domme apparaten. Het enige wat ze doen is wachten tot je er geld in stop. Wanneer je er geld instop is het enige wat de automaat doet je bestelde blikje drinken uitwerpen.

Een smart contract werkt net zo, maar dan met code. Je betaalt met een token om bepaalde code uit te voeren. Een voorbeeld van een blockchain die smart contracts mogelijk maakt is Ethereum. Je upload je code dan, betaalt met ETH waarna de Ethereum miners deze code uitvoeren.

Wie even droomt ziet hoe smart contracts vele taken kunnen vervangen: voorraad kan bijgehouden worden op een blockchain. Wanneer een leverancier goederen aflevert worden deze aan de voorraad-blockchain toegevoegd. Een smart contract ziet dit en betaalt de leverancier direct bij aflevering.

Naast leveranciers kunnen zo bijvoorbeeld ook freelancers betaald worden: een blockchain houdt het aantal gewerkte uren bij, een smart contract betaalt dan een bedrag per uur. Nog meer zaken die geautomatiseerd kunnen worden met smart contracts en blockchains: registratie en uitbetaling kilometervergoeding en het automatisch bestellen van een laptop voor nieuwe medewerkers.

Zo worden bedrijven letterlijk nexus’ of contracts.

Ik gebruikte 3 jaar universitaire kennis om een voetbalspelletje te winnen

Al jaren spelen ik en mijn vrienden een online voetbalspelletje: Online Soccer Manager (OSM).

In OSM manage je een team. Je bepaalt de opstelling, de tactiek, traint spelers en handelt in spelers om een zo goed mogelijk team te maken.

Ik vind het leuk om dat met beperkte midellen te doen. Zo ben ik nu FC Oss, met doelstelling 16e maar ik sta nu 4e. De beste manier om flink te stunten in een competitie is door flink te handelen en met die winsten betere spelers te kopen.

In mijn finance college’s leerde ik altijd goedkoop te kopen, en duur te verkopen. Om van elke speler op de transferlijst uit te zoeken of hij goedkoop is is veel werk, maar met SPSS en Excel is dat zo gedaan!

Dus dacht ik terug aan statistiek en ontwikkelde ik met SPSS een formule om een schatting van de waarde van spelers te maken.

Die neemt leeftijd mee, omdat jongere spelers meer waard zijn omdat ze meer potentie hebben. Daarnaast kijkt de formule naar kwaliteit in aanvallen en verdedigen. Beiden zijn belangrijk, want een spits die ook goed kan verdedigen is meer waard.

Zo ontstond een formule die de waarde van een speler voorspelt. Deze voegde ik toe in Excel. Nu kan ik een keer de statistieken en vraagprijs van alle spelers op de transferlijst kopiëren en in Excel plakken, en bepaalt de formule de verwachte waarde.

Ik gebruikte 3 jaar universitaire kennis om een voetbalspelletje te winnen
Het Excel bestand in ontwikkeling

Deze wordt vergeleken met de gevraagde prijs. Excel geeft aan welke spelers mogelijk een lage prijs hebben voor hun waarde. Van deze potentiële koopjes wordt de echte waarde gevraagd (dat kost een paar muisklikken om uit te vinden, dus het scheelt dat dit alleen voor mogelijke koopjes gevraagd wordt). Op basis van deze informatie wordt vervolgens de mogelijke winst berekent.

De mogelijke winst is opgesplitst in twee winsten: snelle winst en maximale winst. Snelle winst gebruik ik aan het begin van de competitie, als iedereen nog een team aan het opbouwen is. Later in de competitie gebruik ik maximale winst, waarbij spelers voor een hogere prijs worden verkocht. De verkoop duurt dan langer maar er is wel meer winst.

Het resultaat van dit Excel bestand? Vroeger vergeleek ik in mijn hoofd de waarde van elke speler met de vraagprijs, zoekend naar spelers die goedkoop zijn. Nu kopieer ik de hele transferlijst en plak ik deze in een keer in een Excel bestand, zoek ik van een handjevol spelers de waarde op en worden zo razendsnel koopjes gevonden.

Het gevolg: ondanks dat mijn team een van de slechtste teams in de competitie is, is mijn teamwaarde de een na hoogste.

Ik gebruikte 3 jaar universitaire kennis om een voetbalspelletje te winnen
Een na hoogste team waarde met een team dat doelstelling 16 heeft. Ter vergelijking: FC Eindhoven heeft doelstelling 7 en Jong Ajax heeft als doelstelling kampioen worden.

Daarnaast heb ik flink aan mijn SPSS en Excel skills gewerkt. Zo was het een flinke klus om van de weergegeven prijs-notatie in OSM (5.19M) een rekenbaar getal te maken (5,19).

Update: na een tactische meesterzet tegen FC Eindhoven ben ik kampioen geworden. Onderstaand het team aan het einde van het seizoen, qua kwaliteit beter dan FC Barcelona.

Investeren in de Bitcoin en andere cryptocurrencies

Sinds een aantal maanden trekt de Bitcoin mijn aandacht. Om preciezer te zijn zijn het de blockchain en andere cryptocurrencies die mijn aandacht trekken.

Dé innovatie achter de Bitcoin is de blockchain. Met de blockchain kunnen transacties tussen twee vreemden zonder tussenpersoon verwerkt worden. De blockchain zorgt met wiskundige principes ervoor dat er geen tussenpersoon, zoals een bank nodig is, voor het vertrouwen dat een transactie goed gaat.

Naast het verdwijnen van de tussenpersoon maakt de blockchain het mogelijk om gegevens op te slaan die nooit meer aangepast kunnen worden.

De Bitcoin is de bekendste (en eerste) toepassing van de blockchain. Maar er zijn vele anderen.

Op coinmarketcap zijn 997 cryptocurrencies te vinden: toepassingen die de blockchain gebruiken, zoals de Bitcoin.

Onlangs warende cryptocurrencies flink in het nieuws door de waardestijging. Inderdaad, ze kunnen ook gebruikt worden als belegging.

Adam Ludwin hierover:

@giyom gaf een belangrijke toevoeging:

Mocht je je afvragen waar cryptocurrencies dan gebruikt voor kunnen worden naast digitaal geld (Bitcoin), dan is dit een mooi voorbeeld, waarbij de kilometerstand van auto’s voor altijd vast gelegd wordt zodat er niet mee gesjoemeld kan worden.

Tesla gaat de strijd om zelfrijdende auto’s winnen dankzij economies of scale

Er zijn verschillende bedrijven bezig met zelf zelfrijdende auto’s: alle automerken, Google via haar start-up Waymo en natuurlijk Tesla. Om ervoor te zorgen dat auto’s betrouwbaar kunnen ‘zien’ is een hoop data nodig om de software te trainen.

Hoe meer data een bedrijf heeft, hoe beter haar zelfrijdende auto’s zijn. Hierdoor worden de auto’s van dit bedrijf vaker verkocht, waardoor weer meer data beschikbaar is waardoor de auto’s weer beter worden. Een opwaartse spiraal dus.

GM heeft ondertussen 130 auto’s die data verzamelen, Google heeft er 500. En Tesla? Tesla heeft er 50.000.

Dat komt door Elon Musk’s fantastische visie op economies of scale. In plaats van dat kopers van nieuwe Tesla’s kunnen kiezen of er camera’s en sensoren in hun nieuwe Tesla’s zitten, zitten deze sensors standaard ingebouwd. De gebruiker kan dan door middel van een extra aankoop van $3000 autonoom rijden activeren.

Slim natuurlijk, want door de sensors standaard te maken wordt produceren gemakkelijk en dus goedkoper.

Maar, ongeacht of de bestuurder $3000 heeft betaald om autonoom te kunnen rijden, de sensors zijn wel ingebouwd en kunnen dus data verzamelen. En dat doet Tesla sinds kort. Daardoor kan het via alle 50.000 auto’s data verzamelen en een stuk sneller haar software ontwikkelen. Slim.

De toekomst van restaurants

Afgelopen september startte UberEATS in Amsterdam. Ik studeerde toen een half jaar in Singapore en als ik en mijn roommates zin hadden in westers eten, bestelden we dat via UberEATS.

Een gerecht thuis laten bezorgen kostte hetzelfde als in restaurants. Maar waarom? We bezetten geen tafel, namen geen tijd in beslag van een serveerster en zaten ook niet in een restaurant op een dure plek op een mooie locatie.

Zou het niet logisch zijn als er restaurants zouden komen zonder tafels en zonder dure locatie?

Blijkbaar bestaat dit concept echt en heet het dark kitchens. De Financial Times schreef over Uber concurrent Deliveroo, dat ermee experimenteert: containers op een verlaten parkeerplaats met daarin een professionele keuken. Uit het artikel:

“You can’t cut your spend on food,” says Backman. “But you can cut front of house.”

Ook een mooie bijkomstigheid: koks die een restaurant willen starten kunnen zo de markt testen.

The relatively low costs of working here have allowed him to test Crust Bros’ entire concept before committing to a real restaurant, set to open in Waterloo later this month. According to Backman, about 20 per cent of restaurants fail in their first year.

Wij van Snap adviseren Snapchat

Afgelopen maand sprak Imran Khan, Chief Strategy bij Snap op The Next Web. Hij zou spreken over de strategie achter Snap.

Helaas viel dat wat tegen, de presentatie was vooral een praatje over wat Snapchat is en hoe je erop kunt adverteren.

Desondanks is het interessant voor outsiders om wat meer over Snapchat te leren.

Amazon en integratie

Amazon maakte de afgelopen 20 jaar amper winst. Toch staat het aandeel op recordhoogte vergeleken met concurrenten. Jeff Bezos lijkt investeerders overtuigd te hebben dat investeren in de lange termijn een prima strategie is, belangrijker dan winst maken.

Een van de redenen dat Amazon zoveel kan investeren is Amazon Web Services. Hiermee verhuurd het de servers die het over heeft aan anderen. De service is razend populair en is goed voor 60% van het income van Amazon.

Zack Kanter merkte voor Techcrunch op waarom deze divisie, en andere divisies naast Amazon’s core business, spullen verkopen, het zo goed doet:

Amazon’s management will have a quantifiable indicator (revenue, or lack thereof) that suggests their internal tools are significantly lagging behind the competition. Amazon has replaced useless, time-intensive bureaucracy like internal surveys and audits with a feedback loop that generates cash when it works – and quickly identifies problems when it doesn’t.

Daarnaast neemt hij waar dat Amazon langzamerhand al haar grootste kostenposten zelf gaat uitvoeren, in plaats van uitbesteden:

It seems obvious to me that Amazon will move into small-parcel shipping (UPS/FedEx/USPS) within the next five years. They are thumbing through their income statement and picking off the largest categories to ‘productize’ – first technology (AWS), then fulfillment (FBA), then COGS (the actual products themselves via Amazon’s various private label programs), and next shipping.

Overigens lanceerde Amazon de afgelopen tijd twee nieuwe Echo apparaten: de Echo Look en de Echo Show. Echo bedien je met je stem (de nieuwe Echo Show heeft ook een touchscreen). Zo kun je nieuwe producten bestellen door dit tegen Echo te zeggen. Ook zijn er een hoop apps die via de Echo te gebruiken zijn, zoals je kalender en muziek-apps.

De volgende logische plek voor een Echo lijkt me een Echo voor in de badkamer, zonder scherm, die waterdicht is voor muziek tijdens het douchen en waarmee je gezondheidsproducten kan bestellen als ze op zijn.

Trump or Not

 

Grappig: een journalist heeft een Twitter account gemaakt dat de kans aangeeft dat een tweet op @DonaldJTrump ook daadwerkelijk van Trump komt. Dat doet hij door het taalgebruik te vergelijken met eerdere tweets:

It’s a Twitter bot that uses machine learning and natural language processing to estimate the likelihood Trump wrote a tweet himself. By comparing new tweets to the president’s massive Twitter record, the bot is able to tell with reasonable certainty whether Trump is behind the keyboard, even if he’s chucked Android for Apple.

Zo ontdekte het automatisch lerende programma dat Trump niet altijd netjes is met spaties en geen hashtags gebruikt.

Macron was voorbereid op Russische hacks

New York Times: Macron en zijn team waren voorbereid op Russische hacks. Niet door zich beter te beveiligen, maar door dwaalsporen op te zetten:

“We created false accounts, with false content, as traps. We did this massively, to create the obligation for them to verify, to determine whether it was a real account,” Mr. Mahjoubi said. “I don’t think we prevented them. We just slowed them down,” he said. “Even if it made them lose one minute, we’re happy,” he said.

“Apple kan alleen producten maken, geen services”

Apple heeft een aantal flinke missers gehad qua services. Zo werden mensen letterlijk het bos ingestuurd met Apple Maps, was iCloud in het begin verschrikkelijk langzaam en duurden kalender synchronisaties tussen apparaten uren.

Ryan Christoffel merkt op MacStories op dat dat tegenwoordig heel anders is. En inderdaad, ook ik ben voor een flink aantal taken overgestapt op Apple’s services.

Mijn bestanden sla ik op in een betaalde iCloud Drive. Openstaande tabbladen en bookmarks worden via Safari gesynchroniseerd. Mijn kalender, todo-lijst en korte notities? Allemaal in iCloud.

Sterker nog, als Apple een Apple Watch gaat lanceren met eigen opslaggeheugen stap ik ook over naar Apple Music. Dat schreef ik eerder al:

Ik hoop dat Apple Watch 3 ingebouwd geheugen krijgt zodat je muziek op je Watch kunt opslaan, en deze tijdens het hardlopen op je Airpods kunt afspelen. Zodat je je iPhone thuis kunt laten.

Voor slechts twee taken gebruik ik nog Google services: email en foto’s. Email omdat ik een hoop gezeik heb gehad met eigen emaildiensten, en Gmail gewoon werkt. Daarnaast zijn de tabbladen primair, sociaal, reclame en update erg handig.

Ik gebruik Google Foto’s omdat ik mijn foto’s gemaakt tijdens een jaar Android-gebruik niet wilde verliezen. Bovendien is de zoek-functie waanzinnig goed:

Dat Apple eindelijk leert hoe het services goed en betrouwbaar maakt, is een goed ding. Ben Thompson schreef vandaag dat de iPhone een monopolie is omdat geen enkele andere verkoper iOS biedt.

Apple’s services versterken dit monopolie. Wie een iPhone heeft koopt liever een Macbook, omdat alles naadloos gesynchroniseerd wordt. Sterker nog, die synchronisatie is de belangrijkste reden waarom ik weer switchte naar een iPhone.